Tvrdnju britanskog pisca Jana Vilsona da može pratiti trag svetog pokrova najpre od Jerusalima i Edese (Urfe) u Turskoj do Konstatinopolja, odnosno Carigrada, gde je došao u posed krstaša, potkrepljuje Noel Karer Brigs, pisac knjige ‘Sveti pokrov i Sveti gral’.
Po njemu, platno se prvobitno nalazilo u prestonici Vizantije, Carigradu, zajedno sa Svetim gralom, a Sveti gral u stvari nije bio ništa drugo do plitki kovčeg – relikvijar u kojem se čuvao pokrov Isusa Hrista, i bio je ukrašen više puta ponovljenim početnim slovom imena ‘Hristos’, što je na njemu činilo mrežastu šaru, a reč ‘gral’, odnosno ‘gril’, na mnogim jezicima označava mrežu ili rešetku!
Budući da je pokrov bio natopljen krvlju i znojem Isusa Hrista, nastala je legenda o ‘gralu’ kao peharu ili putiru u koji je Josif iz Arimateje sakupio krv, što je po Karer-Brigsu neodrživo kao istorijska činjenica.
U svakom slučaju, godine 1204. krstaši iz Zapadne Evrope, vođeni plemićima odanim nemačkom caru Fridrihu, pošli su u četvrti krstaški pohod radi oslobođenja Svete Zemlje od muslimana, ali su umesto toga napali, opljačkali, spalili i razorili drevni Konstantinov grad. Prema dokumentima iz tog vremena, pljačka je planirana i pre samog pohoda, pa i spiskovi po kojima će se deliti blago i hrišćanske relikvije koje treba da budu otete od pravoslavaca.
Vizantijski plemić Teodor Duka Anđeo pisao je 1205. godine papi Inoćentiju III: ‘ Aprila prošle godine krstaška armija, lažno se predstavljajući da želi osloboditi Svetu Zemlju, razorila je umesto toga grad Konstantinov. Tokom pljačke, trupe mletačke i francuske opljačkale su čak i svetilište. Učenja Isusa Hrista, spasioca našeg, ne dopuštaju hrišćanima da pljačkaju drugima njihovo sveto vlasništvo. Neka lopovima zlato i srebro, ALI NEKA NAM SE VRATI ONO ŠTO JE SVETO!’
Ako je vitez Žofrua de Šarnije, gospodar grada Lireja u Francuskoj, u kojem se u 14. veku pojavljuje ‘plen iz bitke’ – onda će bliže istini biti pretpostavka da se radi o ‘plenu iz pljačke’, a ne svetinji otetoj na mač i hrabrost nevernika. Plaštanica kao njegovo vlasništvo (bez grala), umro ne odavši tajnu gde je i kako došao do relikvije – osim da je u pitanju
