I gde se nalazio, ako je uopšte postojao, edenski vrt? Teolozi, istoričari, obični radoznalci i naučnici vekovima već nastoje da odgonetnu ovu veliku tajnu. Eden je bio smeštan na toliko mnogo različitih mesta, isto kao i izgubljena Atlantida. Neki su smatrali da bi mogao biti u Mongoliji, Indiji ili Etiopiji. Oni su to svoje mišljenje sasvim razumno zasnivali na starosti tih oblasti i na pretpostavci da tajanstveni Pison i Gihon moraju biti u vezi sa druge dve velike reke drevnog sveta: Nilom i Gangom. Druga omiljena lokacija gde je smeštan Eden, jeste Turska. To je zbog toga što Tigar i Eufrat izviru u tamošnjim planinama, a tamo je i Ararat na kome se zaustavila Nojeva lađa.
Poslednjih sto godina, od otkrića starih civilizacija u današnjem Iraku, naučnici su se okrenuli ka dolini Tigra i Eufrata i mestima južnog Sumera, posebno ka oblasti oko 240 kilometara severnije od sadašnjeg vrha Pirinejskog zaliva.

Vidi se da su učene glave tokom proteklih vekova smeštale raj na prostore gotovo od Severnog pola do Australije na jugu. Potraga za ovim mestom je često imala razmere otkrivanja legendarne Atlantide. Prvo mesto gde je bio smešten Adamov zemaljski raj bila je ‘Gora Božija’ – planina Safon u Siriji, zatim je kao takva određena najplodnija dolina u južnoj Palestini – Hebron. Kad je David premestio prestonicu iz Hebrona u Jerusalim, u ovaj sveti grad je tad bio smešten i biblijski raj.
U vreme vavilonskog ropstva smatralo se da je Eden bio u severnom delu Persijskog zaliva, na prostoru gde u more utiču Tigar i Eufrat. Iz pisanja proroka Amosa i Jezekilja, može da se zaključi da je Eden isto što i Bet Eden, odnosno Bit Adini iz asirskih natpisa u IX veku pre naše ere, mesto negde u Jermeniji gde su izvirali Tigar i Eufrat.
Nijedan od tih istraživača i proroka, međutim, nije dao ništa opipljivo čime bi mogao da dokaže svoju tvrdnju, sve dok se u Britanskom muzeju nije počeo da proučava jedan cilindar star više od četiri hiljade godina. Taj valjkasti predmet od kamena je dosta oštećen, ali su arheolozi ipak mogli na otisku koji se pravi na svežoj glini da uoče jednog muškarca sa rogovima, ženu i u pozadini drvo sa zmijom. Mogla je to da bude, i mnogi su je tako protumačili, prva poznata predstava Adama, Eve, lukave zmije i drveta života, nastala još u vreme akadske vladavine nad područjem današnjeg južnog Iraka.
U Prvoj knjizi Mojsijevoj se govori da iz Edenskog vrta ističe voda koja se deli u četiri reke. Pisac Biblije ih spominje ovim redom: Fison, koji teče oko cele zemlje Evilske gde ima zlata, Geon, koji teče oko cele zemlje Huske, Hidekel, što teče ka Asiriji i Eufrat. Može iz ovog da se izvuče zaključak da su Hebreji prihvatili shvatanje Vavilonaca da je svet pravougaona ploča okružena sa četiri velike reke koje obuhvataju svo zamislivo bogatstvo i sve što u prirodi može da se poželi.
Eufrat je dobro poznata reka, Hidekelu su Grci kasnije dali ime Tigris. Fison i Geon, čija imena imaju slične varijanteu izgovoru kod drugih naroda, ostaju zagonetka. Moguće da su to bila imena velikih kanala za navodnjavanje koje su kopali stanovnici pustinjskog dela između Tigra i Eufrata. Pažljivim čitanjem Biblije uočava se da se reke nabrajaju od istoka ka zapadu, jer se najbliža – Eufrat – spominje poslednja. Fison i Geon, po tome, trebalo bi da budu negde sasvim na istoku.
Na jednoj staroj mapi drevnog istoka Gang je ucrtan kao da predstavlja gornji tok reke Nil. Velika voda što napaja Egipat je bila prava misterija za stari svet, nisu mogli da utvrde odakle dolazi. I takav jedan svetski putnik kao što je bio Aleksandar Makedonski smatrao je da pored Tigra i Eufrata na visoravni Jermenije izvire i Nil. Neki biblijski pisci navode da je Geon zapravo Nil, drugi tvrde da je zemlja Evilska koju okružuje reka Fison zapravo srednja Arabija, mada u njoj uopšte nema reka.
Da li je uopšte neko video taj Edenski vrt, izuzimajući Adama i Evu, pa kasnije Enoha, Isaka, Mojsija i na kraju lukavog Rabi Jehošue ben Levija, koji je prema hebrejskim legendama prevario anđela čuvara, preskočio zid i jednostavno ušao unutra? Stari Jevreji su verovali da Eden ima sedmostruka vrata, a da svakim od četiri rečna korita teku mleko, med, vino i ulje. Tamo se nalazilo sedamdeset zlatnih prestola za pravednike ukrašenih dragim kamenjem.