Istinitost Svetih knjiga. Još pre sto godina Ivan Panjin je neoborivo dokazao da Sveto pismo nije načinila ljudska inteligencija – ali zašto se o tome ćuti? List Njujork San je krajem XIX veka dao dosta prostora o raspravi o istinitosti hrišćanstva, pa je objavio i tekst potpisan inicijalima V.R.L. koji je hrišćanstvo osuđivao i na kraju izazivao ‘nekoga od šampiona hrišćanstva’ da ponudi činjenice u odbranu te vere. Taj broj novina slučajno je dospeo u ruke Ivana Panjina, Rusa koji je bio nastanjen u Kanadi i bivšeg anarhiste koji se preobratio u pravog vernika. On se govinama, trpeći oskudicu, bio posvetio otkrivanju numeričkih karakteristika Biblije. Bio je doktor matematike, a jedino sredstvo su mu bili, u ono doba, olovka i papir.
Panjin je izvorne tekstove Starog zaveta – na hebrejskom i Novog zaveta – na grčkom danonoćno podvrgavao proračunima i otkrio da postoje matematičke zakonitosti koje se dosledno iskazuju u celoj Bibliji, u svakom njenom delu i u njenoj celokupnosti, a one su tako savršeno ugrađene da to, očito, nije mogao učiniti ni najveći ljudski um, a ni najmoćniji današnji računari.
Panjin je zaključio da je Biblija plod Božanskog Duha koji se iskazivao kroz zapisivače – od onih starozavetnih, pa do Isusovih apostola – i da je celina građena tako da svaki deo ima svoje mesto određeno onim što mu prethodi i onim što mu sledi. O svemu tome on je napisao i nekoliko knjiga.
Ali, pustimo Panjinu da vam sam izloži delić svog otkrića, zapravo onaj koji je obelodanio čitaocima Njujork sana. On je, naime, redakciji poslao dopis sledeće sadržine, koji je objavljen novembra 1899..
